İşçinin baretinin başımın üstünde yeri var
İşçinin baretinin başımın üstünde yeri var

Başımın Üstünde Yerin Var İşçi Kardeşim

13 Mart 2014 utanç ve üzüntü ile asla unutulmaması gereken bir tarih oldu benim için. Soma kömür madeninde devletin gücünün yetmediği – yettirilmediği bir şirketin kazanç hırsı yüzünden yüzlerce işçi ailesi kan ağladı aynı anda. İnsan hayatının şirket hisselerinden değersiz olduğu gerçeği bir kez daha yüzümüze çarpıldı.

Söylenecek çok bir kelimem yok bu sefer. Bulamıyorum uygun bir ifade şekli. Umarım bu cinayetin tüm sorumluları en azından madende hayatını kaybeden tüm işçilerin aileleri kadar acı çekerler aldıkları her nefeste. Yaralı işçi kardeşlerime acil şifa, hayatını kaybedenlere Tanrı’dan rahmet ve geride kalan acılı ailelere sabır dilerim.

Bir süre önce bık bık ötmüştüm sosyal medyada ben bir amaç için değil sırf yol olduğu için yürüyorum diye…

Bu aslında böbürlenmekten çok bir amaç edinemediğim serzenişimdi...
Bugün yaşanan utanç dolu olayların unutulmasını ve unutturulmasını istemiyorum.
Hayatım için ciddi bir dönüm noktası olan bugünü anılarıma “Yaşadığım ülkeden utanç duyduğum tek gün” olarak eklemek zorunda kaldığım için sorumluları asla affetmeyeceğim…

Başımın üstünde yerin var İŞÇİ kardeşim
Başımın üstünde yerin var İŞÇİ kardeşim

Gayet sıradan, barış yanlısı, bireysel anarşiyi savunan birisi olarak maalesef elimde zihnimdeki kadar bir güç yok. Buna rağmen Kıyı Kıyı Anadolu seyahatim boyunca başımda bir işçi kaskını gururla taşımaya karar verdim.
Her gören merak etsin sorsun “nedir bu kask?” diye. Ben de soranlara anlatayım bu yaşananları, dilim döndüğünce sebeplerini, aklım yettiğince çözümlerini…
Yayınladığım her fotoğrafta, her videoda görsün insanlar ve her seferinde hatırlasınlar bu olanları, yaşadığımız utanç dolu, acı dolu bu günü…
Ve üzülüyorum tabii ki elimde daha büyük bir güç olmadığı için…

Hepimiz hayatın içinde birer işçi değil miyiz?
Hepimiz hayatın içinde birer işçi değil miyiz?

Siz de elinizde ne imkan varsa, aklınıza ne gelirse çekinmeden ortaya koyun. Bu utanç dolu günü unutmayın, unutturmayın…

#KazaDeğilCinayet

Hakkında Güneş AKDOĞAN

10 yıldır hayal kurdum, planlar yaptım, herkese anlatıp durdum. İstediğim tek şey Dünya’yı görmekti. Bize gösterilen yerleri değil, adını duymadığım, komşu şehirde yaşayanların bile bilmediği yerleri görmek istedim. 2 Ocak 2012 tarihinde hayal kurmayı bıraktım, sırtçantamı yüklendim ve yola çıktım. Binlerce km yolu yürüdüm, okyanusu yelkenle geçtim, yağmur ormanlarında yaşadım.

İlginizi Çekebilir!

contact-us

SIK SORULAN SORULAR

Sitemin iletişim bölümünden ve sosyal medya hesaplarımdan aldığım mesajlara elimden geldiğince çabuk ve detaylı cevap …

Bir yorum

  1. “Yaşadığım ülkeden utanç duyduğum tek gün” demişsiniz Soma için, ne güzel demek ki ülke gerçekleri ve sorunları ile çokça ilginiz yokmuş ya da benim son zamanlarda yapmaya başladığım gibi artık nasılsa düzelmez deyip umursamıyormuşsunuz. Hangisi bilmiyorum ama Soma ya da benzeri pek çok olay umursanmayacak gibi değil, umursamamak için vicdan yoksunu olmak lazım ve ne acı ki ülkemde vicdan yoksunlarının sayısı giderek artıyor. Bireysel olarak böyle bir eylemli yürüyüş başlatmanıza sevindim, tebrikler. Her yürüyüşün bir amacı vardır aslında kutsal, felsefik, politik ya da eğlencesine. Özellikle imkanları ülke geneline göre hiç de fena olmayan gençlerin ülke gerçeklerine daha fazla kafa yorması dileğiyle. Sosyal medya ve internetin(çokça yüzeysel ve günübirlik de olsa) en iyi yanı bu galiba, umursamazlara bile bazı şeyleri gösteriyor olması. Onlar arasından bir kısmı bile bi uyanış gösterse ülke adına büyük kardır.
    Esasında bu ülkede yaşıyor olmaktan utanmamalı, böyle güzel bir ülkede Soma gibi facialara sebep olan insanlarla bir arada yaşamaktan utanmalı…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir